İsmi Gül Ana

Sessizliğin sırtında koca bir tarih

Nasıl olduysa karşıma, İstanbul deniziyle dalgaların çekildiği

İstinye sırtlarında yaslandığı kayalarda durur gibi

Ağır ve vakur haliyle yüzünde duran, direnme ateşini kaşlarına saklarken

Omzundaki dağları indirmeye başladı!

Bak kuzum, Akın`m eğilmeyeceksin, davanın insanlığına, sevgi ve emekle akacaksın

Hani toprağın sahibi kokusunu yalnız bırakmıyorsa

Hani çocuklar büyüsün diye, katığa yoksulluk yiğitliği eklenir ya, sokağa direnç yüklenir ya

İsmi Gül ana hep eteğinde taşlarla duruyor, ellerinde insanlık hamuru nasırlarıyla cesurken

Adım adım yürüdüğü yollara, bıraktığı ayak izleriyle bakıyor hâlâ

Ağzından akan insanlık şerbetinde, ne yaşadığı acılar ne de korku var

Bir türkünün ilmek ilmek işlenen tadı, sanki gelip onun yüzüne konmuş

Sarıldığı sevdasında yıkılmayan heybeti baktığı tarihin sayfasında

Sahte göz yaşlarıyla ihanetin zavallı insanları ki ,hiç yok!

Yanında küçük yeryüzü çocukları

Alnında umudun yiğitliği var

Anadolu`ya yakışan bir kadının çeşmesinden

Anadolu`ya akan gözlerinin ışığıyla

Yıkanmak bana rüzgar oldu...